Leônidas da Silva, znany jako Leônidas (6 września 1913 – 24 stycznia 2004), piłkarz brazylijski.
Był jednym z najbardziej znanych piłkarzy w historii futbolu brazylijskiego, symbolem piłki nożnej w czasach przed epoką Pelego; nazywano go "czarnym diamentem" i "człowiekiem z gumy". Grał jako łącznik i środkowy napastnik, reprezentował kluby Vasco da Gama Rio de Janeiro i Flamengo Rio de Janeiro, a także Nacional Montevideo; w latach 1932-1946 19-krotnie reprezentantował Brazylię w meczach oficjalnych, zdobywając 21 bramek.
Dwukrotnie uczestniczył w finałach mistrzostw świata; w 1934 zdobył bramkę w meczu z Hiszpanią, a w 1938 był już królem strzelców całej imprezy, trafiając we wszystkich meczach (3 bramki z Polską, 1 bramka w pierwszym i 1 w powtórzonym meczu z Czechosłowacją, 2 bramki w meczu o trzecie miejsce ze Szwecją); Brazylia zajęła w imprezie trzecie miejsce.
Był pierwszym piłkarzem zdobywającym bramki z przewrotki.